“Soms moet alles anders. Soms maar drie pixels.”
Hoi, ik ben Dafne
Vroeger wilde ik dierenarts worden. Waarschijnlijk vooral omdat we thuis genoeg honden hadden om alvast te oefenen. Tegelijkertijd kon ik me uren vermaken in Paint, waar ik de meest nutteloze creaties maakte waar werkelijk niemand om had gevraagd.
Uiteindelijk koos ik voor een opleiding webdevelopment. Alleen kwam ik er tijdens die opleiding vrij snel achter dat ik Photoshop een stuk interessanter vond dan code. Dus heb ik die code uiteindelijk ingeruild voor design.
Daar heb ik nog geen spijt van gehad.
Creatief, maar geef me geen potlood
Inmiddels werk ik al jaren als designer, terwijl ik eigenlijk helemaal niet zo goed kan tekenen. Uit de losse hand tenminste.
Geef me een potlood en verwacht niet te veel. Geef me Illustrator of Figma en een verzameling vormen en ineens lukt het wél om te maken wat ik in mijn hoofd heb. Geen idee of dat valsspelen is, maar tot nu toe heeft niemand geklaagd.
Dat is ook wat ik leuk vind aan creatief werk. Er hoeft aan het begin nog niet precies vast te staan wat het gaat worden. Ik begin ergens, probeer wat, gooi soms de helft weer weg en blijf schuiven tot het klopt.
Meestal achter een scherm, soms aan de andere kant van de wereld
Reizen heb ik van huis uit meegekregen. Met mijn familie gingen we veel naar het buitenland tijdens de zomer, onder andere naar Spanje, Egypte en Turkije. Dat is blijven hangen: ik vind het nog steeds leuk om nieuwe plekken te zien en heb inmiddels ook veel contact met mensen over de hele wereld. Mijn beste vriendin woont bijvoorbeeld in Amerika, waar ik vorig jaar nog was voor haar bruiloft.
Maar ik hoef niet altijd weg te zijn. Ik ben ook heel graag thuis met mijn katten, waar ik voor mijn gevoel inmiddels wel een beetje om bekendsta.
Verder game ik graag en kijk ik veel series. Van fantasy tot Amerikaanse young-adultseries waarin iedereen er goed uitziet en de problemen met één normaal gesprek opgelost hadden kunnen worden.
Ik weet meestal hoe het afloopt. Ik kijk toch.
Blijkbaar vind ik het gewoon leuk om af en toe in een andere wereld te duiken. Dat zit ook wel een beetje in hoe ik werk: ik ben nieuwsgierig, probeer graag verschillende richtingen uit en wil meestal toch even weten wat er gebeurt als je het nét anders doet.
Wat ik doe bij Booosters
Bij Booosters is het antwoord op de vraag ‘wat doe je precies?’ inmiddels: best veel.
Mijn basis ligt bij design en visuele content, maar ik houd me ook bezig met creatieve concepten, content en marketing. Daarnaast duik ik steeds vaker in AI en nieuwe tools om te ontdekken wat we daar creatief mee kunnen.
Het liefst krijg ik iets waar nog niet alles aan vastligt. Een eerste idee, een vraagstuk of gewoon: “We willen hier iets mee, maar weten nog niet precies wat.”
Lekker vaag, maar daar kan ik wat mee.
Ik probeer verschillende richtingen, kijk wat visueel werkt en maak van losse ideeën iets concreets. Soms is dat een ontwerp, soms een concept en soms begint het één en eindigt het compleet ergens anders.
Een andere omgeving
Toen ik bij Booosters begon, was ik vooral toe aan iets anders. Een nieuwe omgeving, nieuwe mensen en de kans om opnieuw te ontdekken waar ik op mijn plek zat.
Die kans kreeg ik hier.
Wat ik inmiddels vooral fijn vind, is de vrijheid die ik in mijn werk heb. Ik kan zelfstandig aan de slag en krijg de ruimte om mijn eigen manier te vinden, zonder dat ik er alleen voor sta. Als ik vastloop, ergens over twijfel of gewoon even een andere blik nodig heb, kan ik altijd bij een collega aankloppen om te sparren.
En daarna kan ik weer lekker verder.
Net zolang tot het klopt
Ik ben behoorlijk kritisch op mijn eigen werk. Niet omdat alles perfect moet zijn, maar omdat ik het snel zie als iets nét niet lekker staat.
Dus schuif ik. Dan zet ik het terug. Dan besluit ik dat het daarvoor inderdaad beter was. En dan verander ik alsnog iets anders.
Soms moet een compleet concept opnieuw. Soms gaat het letterlijk over een paar pixels die waarschijnlijk niemand behalve ik ooit had opgemerkt. Maar juist die details kunnen ervoor zorgen dat iets ineens wél klopt.
Daar zit voor mij ook ‘elke dag een beetje beter’ in. Niet door alles iedere keer opnieuw uit te vinden, maar door nieuwsgierig te blijven, dingen te proberen en niet automatisch genoegen te nemen met de eerste versie.
AI heeft daar de laatste tijd nog een extra speeltuin aan toegevoegd. Er verschijnt ongeveer iedere vijf minuten een nieuwe tool die natuurlijk even getest moet worden. Veel daarvan gebruik ik daarna nooit meer. Maar af en toe zit er iets tussen waarvan ik denk: oké, hier kunnen we écht iets mee.
En dan begint het proberen weer opnieuw.
Ruimte voor je eigen ding
Wat ik fijn vind aan de cultuur bij Booosters is eigenlijk vrij simpel: ik krijg de ruimte om mijn eigen ding te doen.
Niet iedereen hoeft zich overal mee te bemoeien en ik kan zelfstandig werken op de manier die voor mij prettig is. Tegelijkertijd is er altijd iemand bij wie ik even kan aankloppen als ik wil sparren of ergens zelf niet uitkom.
Iedereen heeft zijn eigen expertise en kijkt daardoor anders naar een vraagstuk. Soms heb je niet meer nodig dan iemand die vijf minuten meekijkt en zegt: “Maar waarom doe je het niet zo?”
Of bevestigt dat die drie pixels inderdaad verschil maken.
Kennismaken?
Heb je een idee dat nog niet helemaal staat, zoek je een creatieve of visuele richting of wil je ontdekken wat er mogelijk is met design, content of AI?
Of stuur me een mailtje op [email protected]